„Przy odczynie kwaśnym żelazo tworzy związki rozpuszczalne w wodzie, natomiast przy zasadowym wytrąca się wodorotlenek żelazawy lub też żelazowy. Należy dodać, że ten drugi związek nie występuje w formie Fe(OH)3, lecz tworzy hydrożel o wzorze Fe203 nH20, a po wysuszeniu przechodzi w denek Fe203. Wodorotlenek żelazawy — Fe(OH)2 też nie jest trwały, gdyż łatwo się udenia na żelazowy.
Chociaż żelaza w glebie jest bardzo dużo, to jednak przy zasadowej reakcji, na przykład po z wapnowaniu gleby, może ono przejść niemal całkowicie w formę nierozpuszczalną.
jedną cząsteczkę białka przypadają 4 cząsteczki hematyny. Katalaza pełni bardzo istotne funkcje w komórce, rozkładając szkodliwy nadmiar naddenku wodoru.
Hemoglobina. Czerwony barwnik erytrocytów to metaloporfiryna, zawierająca dwuwartościowe żelazo; związek ten nazywamy hemem, a jego połączenie z białkiem hemoglobiną. Ponieważ masa cząsteczkowa globiny nie jest bardzo duża (68 000), a na jedną cząsteczkę białka przypadają 4 hemy, więc zawartość żelaza w hemoglobinie wynosi 0,34%. Barwnik ten ma ogromne znaczenie w wymianie gazowej u zwierząt, gdyż wiąże tlen z powietrza i dostarcza go, z obiegiem krwi, wszystkim komórkom organizmu“(13)